Πέμπτη, 24 Οκτωβρίου 2013

ΤΟ ΠΑΖΛ ΤΩΝ ΣΕΙΣΜΟΛΟΓΩΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΣΕΙΣΜΟ ΒΑΘΟΥΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΠΟΤΕ ΚΑΤΑΓΡΑΦΕΙ...




Ο μεγαλύτερος σεισμός βάθους που έχει ποτέ καταγραφεί συνέβη στις 24 Μαΐου 2013, σε βάθος  609 km στην υποβυθιζόμενη πλάκα Ειρηνικού κάτω από τη θάλασσα του Okhotsk δίπλα στη Kamchatka, Ρωσία.                             (Credit: diagram by L. Ye and T. Lay, map by Ye et al., Science)


Ένας σεισμός μεγέθους 8.3 της κλίμακας Ρίχτερ, ο οποίος χτύπησε βαθιά στη θάλασσα Okhotsk στις 24 Μαΐου, έχει αφήσει τους σεισμολόγους να αγωνίζονται να εξηγήσουν πως αυτός γεννήθηκε. Σε βάθος περίπου 609 χιλιόμετρα, η τεράστια πίεση πάνω στο ρήγμα λόγω βάθους θα έπρεπε να αναστέλλει τη διάρρηξη που έγινε.

"Είναι μυστήριο πως γεννιούνται αυτοί οι σεισμοί. Πως μπορεί ένα τέμαχος να ολισθήσει πάνω σε άλλο τόσο γρήγορα καθώς πιέζεται από τεράστιο βάρος πάχους 610 χιλιομέτρων;" Είπε ο Thorne Lay, καθηγητής της Γης και πλανητικών επιστημών στο πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, Santa Cruz.


Ο Lay είναι συνεργαζόμενος συγγραφέας μίας δημοσίευσης που αναλύει τα σεισμικά κύματα που έρχονται από τους σεισμούς της θάλασσας Okhotsk. Ο κύρος συγγραφέας, Lingling Ye, ηγήθηκε της σεισμικής ανάλυσης, η οποία έδειξε ότι αυτός ήταν ο μεγαλύτερος σεισμός βάθους που έχει ποτέ καταγραφεί, με σεισμική ροπή 30% μεγαλύτερη από του επόμενου μεγαλύτερου σεισμού, έναν σεισμό του 1994 βάθους 637 χιλιόμετρα κάτω από τη Βολιβία.

Οι σεισμοί βάθους γίνονται στη μεταβατική ζώνη μεταξύ άνω και κάτω μανδύα, στα 400-700 χιλιόμετρα. Συμβαίνουν από την τάση βαθιά στην υποβυθιζόμενη πλάκα, όταν αυτή βυθίζεται κάτω από μία άλλη. Τόσο βαθείς σεισμοί συνήθως δεν προκαλούν μεγάλη δόνηση στην επιφάνεια ώστε να είναι καταστροφικοί, αλλά έχουν μεγάλο επιστημονικό ενδιαφέρον.

Εδώ φαίνονται οι μηχανισμοί διάρρηξης για το σεισμό. Πρόκειται για κανονική διάρρηξη.

Η ενέργεια που εκλύεται από το σεισμό αυτό, προκάλεσε δονήσεις οι οποίες καταγράφηκαν από χιλιάδες σεισμικούς σταθμούς στον κόσμο. Οι Ye, Lay και οι συνεργάτες τους επισήμαναν ότι απελευθερώθηκε ενέργεια τρεις φορές περισσότερη από το σεισμό της Βολιβίας, συγκρίσιμη με έκρηξη 35 μεγατόνων TNT.                                                                                                                                                        Η περιοχή διάρρηξης ήταν επίσης μεγαλύτερη. Η διάρρηξη επεκτάθηκε περίπου 180 χιλιόμετρα, μακράν η μεγαλύτερη σε μήκος διάρρηξη για οποιονδήποτε σεισμό βάθους που έχει καταγραφεί, είπε ο Lay. Περιλάμβανε μία διάρρηξη με πολύ μεγάλη ταχύτητα 4 χιλιόμετρα/δευτερόλεπτο, μοιάζοντας έτσι περισσότερο με επιφανειακό σεισμό παρά με βάθους. Η ολίσθηση ήταν 10 μέτρα με μέση ολίσθηση περίπου 2 μέτρα.

"Μοιάζει πολύ με επιφανειακό σεισμό, ενώ της Βολιβίας είχε διάρρηξη πολύ αργή και φαινόταν να παρουσιάζει ένα διαφορετικό μηχανισμό διάρρηξης με παραμόρφωση παρά με ραγδαία θραύση και ολίσθηση", είπε ο Lay.

Οι ερευνητές απέδωσαν τις δραματικές διαφορές μεταξύ αυτών των δύο σεισμών βάθους σε διαφορές στην ηλικία και την θερμοκρασία της υποβυθιζόμενης  πλάκας. Η βυθιζόμενη πλάκα του Ειρηνικού κάτω από τη θάλασσα του Okhotsk (που βρίσκεται ανάμεσα στην χερσόνησο Kamchatka  και της ηπειρωτικής Ρωσίας) είναι πολύ ψυχρότερη από την υποβυθιζόμενη πλάκα όπου ο σεισμός του 1994 σημειώθηκε στη Βολιβία.

"Στην περίπτωση της Βολιβίας, η θερμότερη  πλάκα οδήγησε σε μια πιο πλαστική διαδικασία με περισσότερη παραμόρφωση",  είπε ο  Lay.

Ο σεισμός της θάλασσας Okhotsk μπορεί να περιλαμβάνει επανδιάρρηξη ρήγματος στην πλάκα που παράγεται όταν η ωκεάνια πλάκα βρέθηκε κάτω από τη Kuril-Kamchatka ζώνη καταβύθισης καθώς άρχισε να βυθίζεται. Ωστόσο, ο ακριβής μηχανισμός διάρρηξης  για την αρχική διάτμηση κάτω από τεράστια πίεση παραμένει ασαφής. Η παρουσία της υγρής φάσης  μπορεί να λιπαίνει το ρήγμα, αλλά και όλα τα υγρά θα πρέπει να έχουν συμπιεστεί από την πλάκα πριν φτάσει στο κρίσιμο βάθος.

"Αν το ρήγμα γλιστράει λίγο, η τριβή θα μπορούσε να λιώσει το βράχο και που θα μπορούσε να παρέχει το υγρό, ώστε θα μπορούσαμε να πάρουμε  μια θερμική επίδραση. Αλλά μπορούμε ακόμα να την πάρουμε για να ξεκινήσει η ολίσθηση," είπε ο Lay.           "Κάποια μετατροπή των ορυκτών μπορεί να δώσει την αρχική ώθηση, αλλά δεν μπορεί να ανιχνεύσει άμεσα αυτό. Μπορούμε μόνο να πούμε ότι μοιάζει πολύ με ένα επιφανειακό  γεγονός."

Εκτός από τους Ye και Lay, οι συνεργάτες της δημοσίευσης  συνπεριλαμβάνοντας τον  Hiroo Kanamori του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Καλιφόρνιας και τον Keith Koper του Πανεπιστημίου της Γιούτα. Η παρούσα εργασία υποστηρίχθηκε εν μέρει από το Εθνικό Ίδρυμα Επιστημών.



ΔΙΑΒΆΣΤΕ ΤΟ ΑΥΘΕΝΤΙΚΌ ΆΡΘΡΟ ΕΔΏ


Σάββατο, 5 Οκτωβρίου 2013

ΑΠΟΛΙΘΩΜΑΤΑ: ΓΝΩΡΙΣΤΕ ΤΗΝ ΠΑΝΙΔΑ ΚΑΙ ΧΛΩΡΙΔΑ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ_6(ΠΑΛΑΙΟΝΤΟΛΟΓΙΑ ΣΠΟΝΔΥΛΩΤΩΝ)

Καθώς η εξέλιξη στα θηλαστικά συνεχίζεται, κατά τον Καινοζωικό αιώνα προκύπτουν οι εξής κατηγορίες θηλαστικών οι οποίες εξελίκτηκαν και πήραμε τις μορφές που όλοι γνωρίζουμε:



 Παράλληλα, στην Αφρική και νότια Αμερική που τότε τεκτονικά βρίσκονταν αρκετά κοντά λόγω του αποχωρισμού τους, αναπτύχθηκε μια νέα κατηγορία θηλαστικών, τα Αφροθήρια (AFROTHERIA).
Η εξέλιξη αυτή έδωσε τα σημερινά σειρίνια απο τα οποία προήλθαν φώκιες, θαλάσσιοι ελέφαντες, τα προβοσκιδωτά απο τα οποία προήλθαν οι σημερινοί ελέφαντες.

η εξέλιξη των προβοσκιδωτών

Καθώς η εξέλιξη προχωρούσε, κατά το Παλαιόκαινο αναπτύχθηκαν δυο κλάδοι θηλαστικών. Ο ένας έδωσε τα Πρωτεύοντα (PRIMATES) και τον Άνθρωπο και ο άλλος τα τρωκτικά και τα λαγόμορφα. 

Το παρακάτω σκίτσο δείχνει ακριβώς την εξέλιξη στα πρωτεύοντα και απο που προήλθε αργότερα ο άνθρωπος:



Πλέον τώρα θα ασχοληθούμε με την εξέλιξη της ομάδας CATARHINI η οποία είναι και αυτή που οδήγησε στον άνθρωπο, όχι όμως άμεσα.
Οι αντιπρόσωποι οι σημερινοί της ομάδας αυτής φαίνονται στην επόμενη εικόνα:




Πώς όμως απο την ομάδα αυτοί ξεκίνησαν να εμφανίζονται οι πρώτοι άνθρωποι;


Αυτό το σκίτσο είναι το πλέον βασικό σκίτσο για την προέλευση του ανθρώπου. Εδώ βρίσκεται και η απάντηση του μεγαλύτερου ερωτήματος όλων των εποχών:
-Ο άνθρωπος προέρχεται απο τον πίθηκο:
και η απάντηση είναι σύμφωνα με την εξέλιξη:
Όχι, ο άνθρωπος και ο πίθηκος έχουν κοινή καταγωγή.


 Η απαρχή του ανρώπινου γένους βρίσκεται στον Σαχελάνθρωπο του Τσαντ (Sahelanthopus) που ξεκίνησε απο την Αφρική πριν 6-7 εκ. χρόνια.

Απ 'αυτόν θα προκύψουν οι Πλειοκαινικοί Αρδιπίθηκοι και Αυστραλοπίθηκοι .
Ενας κλάδος μικρόσωμων Αυστραλοπιθήκων θα οδηγήσει στο γένος Homo με
πρώτο αντιπρόσωπο τον Homo habilis και πρώτα εργαλεία πριν από 2.5 -1.8 εκ. χρόνια  πριν το γένος Homo βγαίνει για πρώτη φορά από την Αφρική...


Ο Η.habilis θα οδηγήσει γρήγορα στον H. ergaster/H. erectus ο οποίος θα εξαπλωθεί στην Ευρασία και θα αναπτύξει την Αχελαία λιθοτεχνία πριν από 1.5 εκ. χρόνια και θα χαλιναγωγήσει τη φωτιά πριν από ~600.000 χρόνια.
 
Τον H. erectus θα διαδεχθεί ο πιο εξελιγμένος Ανθρωπος της Χαιδελβέργης (Πετράλωνα).  
 
Από τον ευρωπαϊκ ό πληθυσμό αυτού του είδους θα προέλθουν οι Νεαντερντάλιοι ενώ από τον αφρικανικό οι σύγχρονοι σοφοί άνθρωποι (Homo sapiens).
 
Τα παλαιοτρα ευρήματα του H. sapiens χρονολογούνται πριν από 250000 χρόνια στη
Ν. Αφρική, ενώ πριν από 100000 το είδος εμφανίζεται στην Μέση Ανατολή και πριν από 40000 χρ. στην Ευρώπη με τον Ανθρωπο του Gro Magnon.
 
Όμως το ταξίδι της ζωής και της εξέλιξης δεν τελειώνει εδώ με την εμφάνιση του σημερινού ανθρώπου. Το ταξίδι αυτό συνεχίζεται δημιουργώντας σιγά σιγά νέα πιο εξελιγμένα είδη που θα συνεχίσουν να κατακτούν τον πλανήτη Γη.....